E ultimo Karibe – Hubert Booi

ligilo
Fuente: Poesía bibo di Aruba
T’ami t’esun indjan, ku wowo penetrante,
Ku a biba den baranka, den mondinan skondí
Mi pianan a kamna, a kore tur instante,
Pa konosé mi isla, mi pèrla tan kerí.
Lamánan di tur kosta ta konosé mi kara,
Kadushinan den seru sa sinti mi klamor,
Mi mannan tembloroso, a sklama sin ripara,
Pa libra nos un dia, fo’i man di e opresor.
Ku huña den mi karni, m’a lucha, bringa duru,
Pa skapa for di e gara di hendenan brutal.
M’a kome kokolishi, kalkó i karni puru,
Pa haya fortalesa, pa bringa p’un ideal.
Rumannan di mi tribu, nan tur a bay lagami,
Ranká manera bestya, matá i abow bentá.
Awor ta yega turno na e último! Ligami!
Awé ta boso dia, mayan NOS ta mentá.
*
Kayukonan a krusa e lamá yen di misteryo
Nos hendenan balente a plama tur kamin’
Rikesanan di mundu, ni plaka, ni Imperyo
Tur kos a para kaba te yega na un fin.
Historya sí ta konta di un lamá gloryoso
Nos gran lamá KARIBE bow shelu tropikal.
Herensya inborabel di gereronan famoso,
Ku a laga pa rekwerdo, nan nòmber inmortal.